Bekijk de afbeelding op ware grootteDe regenboogbrug


Er is een plaats in de hemel die regenboogbrug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de regenboogburg.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.

Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.

Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.
En dan gaan jullie samen over de regenboogburg...

Deze pagina draag ik op aan de dieren die me dierbaar waren,
maar me verlaten hebben.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Zaïda
Zada-4.jpg
Alpaca zeug, lilac-saffraan-argente saffraan-wit
van 21-04-2012 tot 29-11-2017
En toen kwam de tijd dat ik ook van mijn lieveling Zaïda afscheid moest nemen. Ruim 5,5 jaar mocht je worden. Je hebt een lang en fijn leven gehad. Geboren bij mij en toen je met pensioen mocht, kon ik geen afscheid van je nemen. Je was gewoon bijzonder. Je hebt een paar mooie kinderen op de wereld gezet. Sambuca en Trojka zijn zelf ook al met pensioen en Beirão woont nog hier. Je hebt een speciaal plekje in mijn hart. Rust zacht, lieverd <3

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Smirnoff
Smirnoff-6.jpg
Peruvian zeug, lilac-goud-wit
van 13-05-2014 tot 26-11-2017
Smirnoff zat al ruim 8 weken bij de beer, maar ik voelde nog geen zwangerschap. Dit vond ik al een beetje vreemd. Maar ze at en dronk goed, keutelde normaal en was energiek dus dit deed geen alarmbellen bij mij rinkelen. Toch lag ze vandaag opeens dood in het hok. Zal er dan toch iets mis geweest zijn met haar? Of is het een hartstilstand geweest? Ik weet het niet. Maar wat doet het er nog toe, ik ben mijn knappe meid verloren. Rust zacht, lieverd xxx

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Peachtree
Peachtree-6.jpg
Peruvian AD zeug, lilac-saffraan-wit
van 27-10-2014 tot 09-11-2017
Peachtree vond ik plotseling dood in het hok. Ze zat net 5 weken bij de beer. Heel vreemd dit, ze at goed, dronk goed, deed alles prima. Een hartstilstand wellicht? Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik je ga missen. Rust zacht, lieve Peach x

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Shandy

Shandy.JPG
Peruvian AD zeug, lilac-goud-wit
van 13-05-2014 tot 16-06-2017
Shandy begon slechter te eten, ik heb meteen ingegrepen, want ik weet hoe goed cavia's kunnen verbergen dat er iets mis met ze is. En ik weet ook hoe snel ze opgeven.. Afspraak bij de dierenarts gemaakt om naar haar bekje te kijken, ik voelde ook een verdikking in haar wang. Ze bleek een abces in haar wang te hebben door te lange kiezen. Onder narcose wilde de dierenarts proberen om dit open en schoon te maken en gelijk de kiezen te veilen. Maar tijdens deze operatie kwam hij erachter dat haar kiezen helemaal los in haar kaak zaten. Er was geen redden meer aan en ze kreeg meteen haar laatste prikje.. Rust zacht, lieverd :( 

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Coebergh

Coebergh-5.jpg
Peruvian AD beer, lilac-goud-wit
van 22-09-2014 tot 28-02-2017
Ook Coebergh's dood kan ik niet verklaren. Zo in een vind ik hem dood in zijn hok. Hij zat met Libre samen en had het hier gezellig mee. Ik baal ontzettend, het was zo'n knappe kerel. Gelukkig heb ik nog een knappe dochter van hem hier zitten, Manzana. En stiekem hoop ik dat Libre nog wel zwanger van hem geworden is en hier nog wat moois uitkomt.
Rust zacht, lieve Coebergh.


~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Cachaça
Cachaa-9.jpg
Alpaca zeug, qf lilac-goud-wit
van 29-12-2015 tot 24-01-2017
Wat is dit voor geks dan? Dit zag ik echt niet aankomen! Ze had net haar eerste nestje gehad, twee prachtige jongen liepen nog bij haar en vandaag vind ik haar plotseling dood. De jongen zijn morgen 4 weken oud dus kunnen gelukkig wel voor zichzelf zorgen, maar wat zullen zij geschrokken zijn om hun mama dood te zien.. Och arme :( Ik weet echt niet wat er aan de hand kan zijn geweest, ze at goed, dronk goed en was gewoon actief. Een hartstilstand is het enige wat ik me kan bedenken. Maar vreemd is het zeker en ik baal ontzettend. Je was zo'n knapperd en lieverd, rust zacht, je dochter mag hier blijven wonen en zal jou opvolgen.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~


Spickle
Spickle-3.jpg
Gladhaar beer, zwart dalmatiner
van 28-10-2014 tot 05-11-2016
Twee jaar heeft deze knapperd maar mogen worden. En met een boel vraagtekens blijf ik achter. Wat is er gebeurd met je? De vorige dag stond hij nog raamhangend aan het plexi om groenten te bietsen en de volgende dag vond ik hem lusteloos in zijn huisje. Ik zag dat het niet goed met hem ging, dus ik pakte hem op en nog geen 2 minuten later stierf hij in mijn armen, alsof hij op me gewacht had. Niks te voelen in zijn buikje of iets anders geks op te merken. Je vrouwtje Bagheera moet eerdaags bevallen van je. Kom je weer als kleintje terug?
Rust zacht <3

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Flügel
Flgel-6.jpg
Peruvian AD beer, lilac-saffraan-wit
van 06-11-2011 tot 02-12-2015
Zo plotseling heeft Flügel ons verlaten. Ik vond hem opeens dood, ik heb niks aan hem gemerkt. Hij at en dronk als elke andere dag. De vorige dag heb ik hem nog heerlijk van zijn groenten zien smikkelen. Toen ik hem vond had hij wel een opgezette buik die heel hol klonk en ik voelde een harde bobbel van binnen. Ik vermoed dat hij een verstopping of gasbuik heeft gehad. Deze man mocht 4 jaar worden. Rust zacht, lieve Flügel.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~


Pisang
Pisang-4.jpg
Peruvian zeug, lilac-saffraan-argente saffraan-wit
van 09-02-2014 tot 21-08-2015
Veel te vroeg is ze gegaan. Ze was zwanger, dit zou haar eerste nestje bij mij zijn, bij de vorige eigenaar heeft ze één nestje gehad. Alles ging gewoon goed en ze zou eerdaags bevallen, maar ik vond haar plotseling dood in het hok. Ik denk dat ook zij getroffen is door zwangerschapsvergiftiging, iets anders zou ik niet kunnen bedenken. Ze was een sterke, gezonde meid. Rust zacht, Pisa, je baby's gaan met je mee, jij weet hoeveel. 

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Weanna
Weanna-1.jpg
Gladhaar zeug, zwart (uit dalmatiner)
van 26-01-2012 tot 03-08-2015
Zo van de één op de andere dag was mijn lieve Weanna weg. Ze had bumblefoot gekregen en ik verzorgde al maanden haar voetje met een speciaal bumblefoot zalfje en een verbandje. Het werd wel iets minder, maar helemaal weg is het nooit gegaan. Weanna mocht lekker in de zeugenbak bij de dames, ze heeft nog wel even bij de beer gezeten, maar ik merkte dat ze het niet fijn vond dus heb ik haar weer terug in de zeugenbak gedaan. Na een paar maanden heb ik het nog een keer geprobeerd en dit keer vond ze het wel gezellig, ze werd zwanger. De zwangerschap verliep normaal en de baby's groeide. Ik denk dat ze een week of 6 zwanger was toen ik haar opeens dood vond. De dag ervoor heeft ze gewoon nog van de groentes zitten snoepen. Ik vermoed dat ze zwangerschapsvergiftiging heeft gehad. Dit gebeurt zo plotseling en kun je niet voorkomen. Rust zacht, lieve meid. 

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Breezer
Breezer-1.JPG
Peruvian AD beer, lilac-saffraan-wit
van 20-05-2010 tot 03-04-2015
Breezer, mijn allereerste lilac peruvian. Door hem is mijn liefde voor deze kleurslag met dit ras ontstaan. Hij was echt mijn lieveling. Hij mocht net geen 5 worden, ik had hem graag nog een paar jaartjes bij me gehad maar het mocht niet zo zijn. Hij heeft voor heel wat mooie kinders gezorgd en zelfs op zijn sterfdag had hij nog mooi vrouwlijk schoon om hem heen. Jammer genoeg lukte het niet meer om haar nog zwanger te maken. Maar hij heeft een mooi leven gehad. Rust zacht lief Breezertje van me </3

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Sourz
Sourz.JPG
Peruvian beer, lilac-saffraan-wit
van 13-05-2012 tot 13-02-2015
Vrijdag de 13e.. Met recht een ongeluksdag. Een paar dagen voor zijn dood wilde Sourz amper nog wat eten of drinken en viel hij af in gewicht. Ik had overal gekeken en gevoeld maar zag niks, hij keutelde nog goed. Ik voerde hem wat Critical Care en suikerwater bij. Dit at en dronk hij goed. Een paar dagen later voelde ik nog eens aan zijn buik en ik schrok me wild. Ik voelde een harde bal in z'n buik, de volgende morgen wilde ik meteen langs de dierenarts gaan, maar hij had het al opgegeven. Waarschijnlijk een ontsteking of tumor ergens. Lieve Sourz, bedankt voor al je mooie kids die je me gegeven hebt. Rust zacht x

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Speckle
Speckle.jpg

Gladhaar beer, zwart dalmatiner
van 30-12-2011 tot 16-10-2014

Wat begon als een onschuldige blaasontsteking, eindigde in een ramp. Speckle kreeg een antibioticakuur van mij, maar deze sloeg niet aan. Vervolgens hebben we een bezoekje bij de dierenarts afgelegd en op advies een ander antibioticum meegekregen. Deze zou andere bacteriën aanpakken en grote kans dat het dan over zou gaan. Dit antibioticum leek wel aan te slaan, Speckle piepte niet meer met plassen en ik vond geen bloed meer. Maar Speckle wilde niet meer zelfstandig eten en drinken dus ik voerde hem Critical Care en water. Hij verzwakte steeds meer en heeft het uiteindelijk opgegeven. Rust zacht, mijn mooie spikkelkontje <3

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Malibu
Malibu-2.jpg
peruvian (AD?) zeug, lilac-saffraan-wit
van 14-05-2013 tot 21-07-2014
Haar tweede nestje kreeg ze pas, haar eerste was gewoon helemaal goed gegaan met 4 levende jongen, niks dood. Maar dit ging toch helemaal mis, 5 dode jongen trof ik aan in het hok. Malibu zat er sip bij, maar ze maakte het naar omstandigheden nog best goed. Ze heeft wel meteen de nodige medicatie van mij toegediend gekregen. 's Middags ging het slechter met haar, ze bleef maar stil in een hoekje zitten en deed niks. Om 15:39 uur is ze in mijn armen gestorven. Rust zacht lieve Malibu, ik leg je 5 kindjes bij je :(

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Jillz
Jillz.jpg
alpaca zeug, lilac-saffraan-wit
van 10-11-2012 tot 17-06-2014
Mijn arme meisje.. ze liep tegen het einde van de zwangerschap aan, over 8 dagen had ik de kleintjes verwacht. Maar zo van de een op de andere dag vond ik Jillz verzwakt in haar hok. Waarschijnlijk is zwangerschapsvergiftiging de dader geweest. Antibiotica was al te laat, diezelfde avond nog vond ik haar dood. Zo zonde.. het was een prachtige, zachtaardige, lieve meid. Rust zacht Jillz, samen met je kindjes.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Dropshot
Dropshot.jpg
peruvian (AD?) zeug, lilac-goud-wit
van 02-10-2012 tot 22-05-2014
Jeetje wat was dit heftig zeg, maar liefst 7 baby's heeft Dropshot gekregen, ja ZEVEN. Die arme meid moet het zo zwaar hebben gehad.. en ik was uitgerekend vandaag niet thuis. Alles trof ik dood aan; zeven baby's én Dropshot, dan zakt de moed wel even naar je schoenen hoor. Waar doe ik het dan eigenlijk nog voor? Wat doe ik mijn lieve beestjes aan? Maar als ik dan zie hoeveel liefde ik van mijn andere cavia's krijg en hoeveel plezier ik beleef aan de wel gezonde baby's, komt het positieve weer in me op. Dit soort trieste momenten maakt elke fokker mee, ik heb er alleen wel veel moeite mee, ik fok niet voor het geld, maar echt uit pure hobby en dan gaat dit je toch wat meer aan het hart. Lieve Dropshot, rust zacht, je baby's gaan met je mee.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Rachèlle
Rachlle.jpg
gladhaar zeug, zwart (uit dalmatiner)
van 29-03-2013 tot 20-05-2014 (23.45 uur)
Dit was pas haar tweede nestje maar is heel fout afgelopen. Met haar eerste nestje had ze twee kerngezonde baby's alleen op de wereld gezet. Nu was ze een stuk dikker, ze kreeg dan ook vijf baby's. Ik kwam thuis van stage en alle baby's lagen dood, wat is dat erg om aan te zien zeg. Rachèlle zat er heel sip bij, ik had de dode baby's weggehaald en twee baby's van Yentl erbij gezet. Enigszins verbaast, maar blij verrast dat ze opeens levende baby's had, begon ze ze te poetsen. De baby's kropen nietsvermoedend onder de buik, opzoek naar wat lekkere melk. Het leek goed te gaan, de melkproductie kwam zelfs op gang, tot de volgende dag.. Rachèlle was erg verzwakt en wilde niet meer eten of drinken, ik voedde haar bij en ben 's avonds nog met spoed naar de dierenarts gegaan. De symptomen leken op zwangerschapsvergiftiging, met antibiotica en pijnstilling op zak probeerde ik haar nog op de been te krijgen. Maar een paar uurtjes later die avond had ze de moed al opgegeven. Wat een drama zeg, eerst vijf dode baby's en dan gaat de moeder er ook nog achteraan.
Het spijt me Rachèlle.. rust zacht :'(

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Aïcha


peruvian (AD?) zeug, qf lilac-saffraan-wit
van 28-05-2012 tot 05-05-2014
Nog geen twee jaar mocht deze meid worden. Het derde nestje is haar fataal geworden, eerst drie dode jongen geboren en 's avonds gaat ze er zelf vandoor. Waarschijnlijk zwangerschapsvergiftiging. Eén levend jong had ze nog wel, deze zit nu bij pleegmama Sambuca, wie heel lief voor hem is en hem grootbrengt. Aïcha had drie nageboortes laten liggen en één opgegeten, dit zou erop kunnen wijzen dat de drie doodgeboren jongen ziek waren en dat zij daardoor zwangerschapsvergiftiging heeft gekregen.
Rust zacht daarboven Aïcha, Sambuca zorgt voor je dappere zoon Kuno

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Yalou
Yalou.jpg

peruvian (AD) zeug, lilac-goud-wit
van 04-04-2012 tot 29-12-2013
Een paar dagen voor de bevalling was ze al niet lekker en had ze wat diarree, ze kreeg hier al dia-stop voor, ik hoopte nog dat ze even zou wachten met de bevalling maar toch kwamen ze tweede kerstdag. 4 van de 5 baby's dood, erg klein, ze waren iets te vroeg geboren. Na een bezoekje aan de dierenarts kwamen we erachter dat Yalou een baarmoederontsteking had, ze heeft vocht toegediend gekregen, een calciumspuit gekregen en ik heb antibiotica meegekregen voor de baarmoederontsteking. Yalou at en dronk ook niet meer, waarschijnlijk van de pijn, ik voedde haar bij met Critical care en ze kreeg suikerwater. De volgende dag is ze toch overleden en haar enige overgebleven jong overleed 2 dagen later, ondanks dat ik hem elke 2 uur melk gaf. Ik heb mijn best gedaan voor beide en baal echt heel erg hoe dit afgelopen is. Lieve Yalou, het spijt me, rust zacht, je baby's zijn allemaal bij je.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Kiana
Kiana.jpg

alpaca zeug, lilac saffraan argente-saffraan-wit
van 23-03-2012 tot 17-10-2013
Ik wilde net gaan slapen, tot Kiana woensdagnacht om 01.30 uur haar eerste weeën kreeg, het duurde best lang voordat de eerste eruit kwam, ik heb haar ook moeten helpen. Het was een flinke alpaca meid. Ondanks dat ik erbij was en meteen het vliesje van het neusje gehaald heb en gewreven en geblazen heb, kwam er geen leven in het jong, het was in de buik al gestikt. Enkele ogenblikken later begonnen de weeën weer, het volgende jong kwam eraan, hier had ze ook al moeite mee. Een zwart kopje kwam naar buiten, maar dat kan toch helemaal niet, een zwart jong?! Toen het er helemaal uit was, schrok ik me wild, een zwarte, keiharde klomp kwam eruit; een onvolgroeid, versteend jong, dit heb ik nog nooit meegemaakt! Hierna kwamen nog twee jongen, een alpaca beertje en een alpaca zeugje, beide ook overleden, het heeft allemaal te lang geduurd. Hierna was Kiana's buik leeg en na haar flink gekroeld te hebben, zette ik haar weer terug in der hok om uit te kunnen rusten.
's Ochtends lag ze nog lekker in het huisje, toen ik rond etenstijd weer thuis kwam van school, ben ik gelijk bij haar gaan kijken, ze zat nog steeds in het huisje en leek zich niet verroerd te hebben, ik tilde haar op en met een zacht piepje liet ze mij weten dat ze zich niet lekker voelde. Ze had vieze oogjes en neusje en rook niet fris uit haar mond, het leek erop dat ze de hele dag niets gegeten en gedronken had! Snel ben ik bij de dierenarts een zakje Critical Care (dwangvoeding) gaan halen en heb haar dat gegeven, ook heb ik haar een pipetje water met druivensuiker gegeven. Preventief antibiotica was volgens de dierenartsassistent niet nodig. De volgende morgen heb ik haar dit weer gegeven, met moeite slikte ze het door. Met een naar gevoel in mijn buik ben ik naar school vertrokken, daar kreeg ik 's middags een berichtje van mijn moeder dat ze overleden was.. :'( Waarschijnlijk heeft ze zwangerschapsvergiftiging gekregen.
Lieve Kiana, je hebt veels te kort mogen leven, dit was geen eerlijk einde. Drie mooie kinders neem je met je mee, rust zacht lieve meid..

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Tequilla
Tequilla.jpg

peruvian AD zeug, lilac-saffraan-wit
van 24-12-2011 tot 18-06-2013 
± 00.15 uur
Mijn prachtige meid, oh wat erg zeg, ze was zoo mooi! Ze had gewoon de perfecte lilac en saffraan kleur,
ik was zo trots op haar! Haar kleuren leken erg op haar mooie moeder Passoa die er helaas ook niet meer is (zie 2 plekken hieronder).16 juni kreeg Tequilla een miskraam, ze waren bijna klaar, ik kon al zien dat het 2 beertjes en 2 zeugjes waren, ze waren 36, 45, 50 en 55 gram, alles zat er al op en aan, ze hadden zelfs al haartjes, alleen nog een beetje kort. Ik weet niet wat er mis gegaan is, waarom ze te vroeg geboren werden. Misschien heeft ze een ontsteking gekregen? Maar of dat nog niet erg genoeg was, overleed ze zelf ook 2 dagen later!
Lieve Tequilla, veels te vroeg heen gegaan, 1,5 jaar pas, R.I.P.!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Samarinda

gladhaar zeug, zwart (uit dalmatiner)
van 17-05-2011 tot 03-04-2013 
± 17.45 uur
Zo onverwachts heb ik nog nooit een cavia zien overlijden.. ik had haar mee naar huis genomen omdat haar twee dochters diarree hadden, maar met Sam was niks aan de hand! Ze stond de dag ervoor nog tegen het plexi aan te springen toen ik groenten ging uitdelen. 's Ochtends vond ik al helaas een dochter dood in het hok en 's middags de andere dochter. Diarree is zo schadelijk voor cavia's en al helemaal voor baby'tjes. Maar met Sam nog steeds alles oke, al zat ze er wel wat sip bij, wat niet gek is natuurlijk als je net je twee dochters hebt zien overlijden.. ze was ook wat ingevallen. Ik moest om 17 uur werken en heb haar daarvoor nog een pipetje Critical Care (=dwangvoer van de dierenarts met extra vitaminen) gegeven, maar om 17.45 uur kreeg ik van mijn moeder een berichtje dat ze overleden is.. Echt, hoe snel is dat gegaan joh! Ik zal je missen lieve meid! Nu ben je weer samen met je dochters.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Passoa
Passoa.jpg
peruvian zeug, lilac-saffraan-wit
van 13-09-2010 tot 12-06-2012
 
± 22.00 uur
Hoe snel kan het toch gaan zeg.. Mijn mooie en lieve meisje is er gewoon niet meer. Ik vond haar de laatste 2 dagen al wat rustiger dan normaal, ze had ook 2 dagen al niet gegeten en gedronken, een paar hapjes groenten wou dan nog wel maar meer ook niet. Dus ik dacht dat de baby's snel zouden komen, want dan eten ze wel eens meer wat slechter. 11 juni heb ik de lekkerste groenten gehaald die ik maar kan bedenken (lof en paprika), maar toen ze dat ook niet meer wou eten wist ik dat er iets goed fout was. Ik had haar temperatuur gemeten en die was maar 34,8 ˚C! Ik heb toen gelijk de dierenarts gebeld, daar heeft ze een echo gehad, is er naar haar longen geluisterd en is haar temperatuur nog een keer gemeten, alles wees erop dat de baby's er binnen 24 uur zouden moeten zijn volgens de dierenarts. Ik zou de volgende morgen bellen als de baby's er nog niet waren, maar diezelfde avond nog werd ze maar rustiger en rustiger. Ik moest haar ook bijvoeden, dus ik had een wortelpapje van olvarit gehaald, maar als ik een beetje in haar mond deed, deed ze er vervolgens niks mee, ze liet het gewoon in haar mond zitten. Ik vertrouwde het niet en heb 's avonds nog de dierenarts gebeld, ik kon gelukkig weer meteen terecht. Hij heeft inwendig gevoeld en het leek erop dat in ieder geval 1 jong dood was. Ze heeft allerlei prikjes gehad; calcium (voor samentrekking van de spieren), glucose (voor wat extra energie), antibiotica, pijnstilling, vocht, python (weeën opwek prik), want ze had ondertussen al volledige ontsluiting. Ze leek wat actiever toen ik haar mee naar huis nam dan op de heenweg naar de dierenarts. Ik heb haar thuis lekker op een warmtekussentje gehouden met een dekentje over haar heen zodat ze weer wat op temperatuur zou komen, maar om ongeveer 22.00 uur is ze toch overleden aan zwangerschapsvergiftiging (ze had daar alle symptomen van en volgens de dierenarts ook).
Mijn lieve en mooie Passoa, ik zal je missen, ik heb alles voor je gedaan om je nog beter te maken, maar je wou niet meer, je hebt je kindjes nog lekker bij je en ik heb Tequilla nog van je vorige nestje gehouden, ze is net als jij ook zo'n prachtige dame. Ik hoop dat zij nog lang bij mij mag blijven en mooie kindjes mag krijgen en dat dat wel allemaal goed gaat, rust zacht!


~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Diba
Diba-1.jpg

Cairn Terrier , gestroomd
van 14-09-1999 tot 01-05-2012
Heel onverwachts is mijn allergrootste schat heengegaan, 29 april was ze nog zo vrolijk als altijd, 30 april was ze de hele dag aan het spugen, wel 10-12 keer, ze wou ook niet eten de hele dag, ze dronk wel gewoon. Toen ze de volgende ochtend nog niks wou eten, hebben we de dierenarts gebeld, we konden al snel terecht. Daar is er een röntgenfoto gemaakt en er was wat in haar maag te zien, ze werd gelijk geopereerd. Er kwam een speelgoedmuis tevoorschijn, zo'n piepmuisje, die heeft ze 5/6 jaar geleden perongeluk een keer doorgeslikt met spelen. Hij heeft nooit echt kwaad gedaan, behalve dat ze ongeveer een keer per maand 's ochtends gespuugd had, maar nu was hij klem gaan zitten waar het voedsel vanuit de maag de dunne darm in gaat. Maar dat was niet alles, de dierenarts kwam nog meer tegen in haar buik, ze had 2 hele grote eierstoktumoren, bijna ter grootte van een tennisbal, die zijn er dus ook gelijk uitgehaald samen met de baarmoeder.
De operatie was goed gegaan, maar heeft wel dik een uur geduurd en al die tijd lag ze natuurlijk onder narcose en ze was al 12 jaar, dus dat is natuurlijk wel zwaar voor haar. Maar ze mocht mee naar huis, eenmaal thuis heb ik haar lekker in haar mandje gelegd op een warmtekussentje en een dekentje over haar heen. Na een uurtje of 2 kwam ik een schaaltje water brengen, daar heeft ze nog van gedronken. 's Avonds nog een paar keer naar haar mandje gelopen om te kijken hoe het ging, ze lag nog steeds rustig in haar mandje. Maar toen ik om 22.15 uur nog een keer bij haar ging kijken was ze dood, ze lag nog steeds rustig in haar mandje maar ademde niet meer en was al een beetje stijf aan het worden.
Lieve Diba iets langer dan 12,5 jaar mocht ik van je genieten, je was mijn allergrootste schat en ik had je al vanaf puppy af aan, ik was meteen verliefd op je, ik was ook nog maar 7 jaar toen ik je kreeg en jij had mij ook uitgekozen als jouw baasje. Je mocht af en toe misschien niet zo goed luisteren, maar dat maakte wel jouw karakter, ik zou je niet anders gekend willen hebben. Wat mis ik je zeg, nu al, nu moet ik alleen naar de cavia's toe, je vond het altijd zo leuk om mee te gaan en dat maakte je op jouw manier duidelijk, met je enthousiaste grom, waarvan andere mensen dachten dat je boos was, maar ik wist dat je dan juist heel blij was! Mijn meisje, het is zo snel gegaan en je was altijd zo sterk, maar dit was teveel voor je, rust zacht, je zal voor altijd in mijn hart blijven en ik zal je nooit vergeten dat beloof ik je!

Hier nog een prachtig gedichtje die mijn zus voor mij gemaakt heeft:

Een trapje

Gisteren toverde ik een trapje,
van hier tot aan de regenboogbrug.
Dan kan elk dier 's nachts om twaalf uur,
even naar zijn baasje terug.

Kijk dan Aranka, kijk toch mee.
Daar komt tussen al die hondjes,
ook je kleine Diba naar benee.

Zie je haar komen,
want ze rent heel hard.
Ze weet dat wij op haar wachten,
met al onze liefde in ons hart.

Zij springt in je armen,
jij kust haar, ze likt je terug.
Ze laat jou met haar Diba grom weten,
het is fijn, maar ik mis jullie achter de regenboogbrug.

Dankjewel Sam! x

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Ariël
Aril.jpg

gladhaar zeug, zwart (uit dalmatiner)
van 23-12-2009 tot 24-01-2012
Mijn lieve Ariël, geboren in mijn állereerste nestje van mijn stal en ook het eerste caafje wat ik hield uit eigen fok. Na 14 maanden kreeg je eindelijk je 3e nestje, je wilde eerst niet zwanger worden en toen je vriend Pongo (hieronder) ook nog ziek werd en overleed, moest ik nog opzoek naar een nieuwe vriend voor je. Je mocht bij Stippel van cs Summicks logeren en je was zwanger geworden, wat was ik blij! Helaas kon ik niet zo blij zijn tijdens je bevalling, je eerste jong werd goed en gezond geboren, je 2e werd dood geboren en je 3e kreeg je er niet zelf uit, hij lag dwars en was best groot (120 gram). Ik heb nog geprobeerd hem te draaien maar hij draaide terug, je moest naar de dierenarts en daar moest je een keizersnee. Je 3e jong was al overleden maar jij kwam goed uit de narcose, je was nog wel heel suf maar je was wakker en mocht naar huis. Eenmaal thuis zat je lekker op een fleecedekentje en een warmtekussentje, met je enigste levende kindje, wat lekkere groentes, water en voer, maar toen ik even later bij je kwam kijken was je overleden :'(  Lieve Ariël, het spijt me, maar ik beloof dat ik goed voor je kindje zal zorgen, zijn stiefmama Samarinda helpt me daar bij. Ik zal je missen, rust zacht.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Pongo
Pongo.jpg

Gladhaar beer, zwart dalmatiner
van ± eind mei 2009 tot 29-10-2011 22.45 uur

Helaas weet ik je geboortedatum niet, de fokker waar ik je vandaan had, mailde me nooit meer terug (zie Emy, Dipstick en Perdi hieronder). Jij was de laatste overgebleven van daar in mijn stal, je mankeerde nooit wat, tot je een ontstoken oogje kreeg, het zalfje sloeg niet aan en je oogje verslechterde met de dag, het gevolg was een operatie, je oogje moest eruit. Na de operatie ging het super met je, je was mijn trotse 'piraatje'. Maar de hechtingen er na 2 weken uithalen was toch iets te stressvol voor je. Die dag erna kreeg je diaree, maar je at en dronk nog goed, dus ik maakte me nog geen zorgen, de volgende dag trof ik je slap en energieloos aan, ik schrok me rot en heb direct de dierenarts gebeld. Ik kon na een uurtje terecht maar zover kwam je niet meer, je temperatuur daalde heel snel en na een kwartiertje ademde je niet meer.. Lieve Pongo bedankt voor je mooie kinderen die je geschonken hebt (1 beertje, 5 zeugjes) en 2 doodgeboren (een zeugje en een beertje), die kan je nu weer zien. Rust lekker uit, ik zal je missen.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Bambi

Bambi.JPG
Coronet beer, lilac-saffraan-wit (satijn)
van 25-01-2010 tot 23-10-2011

Lieve Bambi, mijn mooie schoonheid, een veels te kort leven heb je gehad. Ik vond je spartelent in je kooitje, liggend op je zij, ik ben zo snel als ik kon met je naar de da gegaan. Daar bleek je een maagkanteling te hebben en daardoor een gasbuik. Voor een operatie was je al te zwak geworden, je had zoveel pijn, je moest daardoor snel uit je lijden verlost worden. Ik zal je missen mijn mooie man! Je hebt in ieder geval een mooi (weliswaar kort) leven gehad, je hebt trotse vader mogen worden van in totaal 8 beertjes en 11 zeugjes, dat is toch iets om trots op te zijn! Uit je laatste nestje, hou ik een mooie kerel (O'neill) ter nagedachtenis aan jou en je mooie lijn. Bovendien zal Lima over ongeveer 5 weken bevallen van nog meer baby's van jou, jammer genoeg kan je dat zelf niet meer meemaken. En misschien brengt Daniëlle ook nog wat van je voort! Lieve Bambi rust lekker uit!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Poekie

rood/witte htk (huis/tuin/keuken) kat
van 21-05-1996 tot 30-09-2010

Lieve Poekie je hebt je beste tijd gehad, de laatste weken van je leven werd je steeds magerder, we zijn toen naar de dierenarts gegaan en toen bleek je een schildkliertumor te hebben, welliswaar een goedaardige.
Je kreeg er pilletjes voor en dat deed je ontlasting wel ten goede maar daarbij was je ook dement geworden en deed je het niet meer op de kattenbak maar daar waar je het laten kon. We hebben het toen nog even aangekeken, maar 30 september hebben we je toch laten inslapen. Poekie lieve schat, bij ons geboren en ons hart gestolen,
14 jaar hebben we van je mogen genieten en nu mag jij genieten van je welverdiende rust, nu ben je eindelijk weer bij je moeder. Ik zal je heel erg missen, maar je blijft voor altijd in mijn hart! (L)


~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Perdi

gladhaar zeug, zwart dalmatiner
van eind april 2009 tot eind september/begin oktober 2010

Ik weet niet precies je geboortedatum, je vorige eigenaar mailde me opeens niet meer terug, ze zou me nog de gegevens over jou, een zwarte gladhaar zeug, een dalmatiner beer en een zwarte gladhaar beer, wat ik tegelijk ophaalde met jou, sturen. Zowel op m'n vele mailtjes, als m'n belletjes en smsjes reageerde ze niet. 8 juli verhuisde je samen met Dipstick (hieronder) naar een vrouw die jullie graag wilde hebben, je was bij haar zwanger geworden en zou binnenkort je 3e nestje krijgen. Onverwachts lag je opeens dood in het hok, zij dacht aan een hartaanval of een hersenbloeding, aangezien je jongen nog leefden in je buik kon het geen zwangerschapsvergiftiging zijn. Perdi, je bent niet bij mij overleden, toch geef ik je een plaatsje op mijn site, omdat je me dierbaar was en me toch in je korte leven 2 nestjes hebt geschonken. Waarvan ik 1 dochter heb gehouden (Ariël) en daar gaat het super mee, ik beloof je ik zorg goed voor haar! Rust zacht lieve Perdi.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Dipstick
Dipstick.jpg

gladhaar beer, zwart (uit dalmatiner)
van eind april 2009 tot 14-07-2010

Ik weet niet precies je geboortedatum, ook jij hoorde bij de 4 die ik bij een vrouw vandaan had en die niet meer reageerde op de mail en bellen.
Ik had je pas verkocht samen met Perdi (hierboven), bij mij mankeerde je niks, je was helemaal gezond. Donderdag 8 juli verhuisde je, 2 dagen later werd je ziek en 4 dagen later overleed je al. Je was niet vermagert maar je poepte niet meer, je oogjes en neusje waren vies en je kwijlde. Je bent ook niet bij mij overleden maar ook jou geef ik een plekje op mijn site, omdat je me ook dierbaar was. Lieve Dipstick, een veel te kort leven heb je gehad, je hebt wel nog 2 keer vader mogen worden, van bij elkaar opgeteld 3 dochters en 2 zonen. Je bent nu samen met Emy (hieronder) en mag genieten van een lange welverdiende rust, rust zacht.
 
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Emy
gladhaar zeug, zwart (uit dalmatiner)
van eind april 2009 tot november/december 2009 (de precieze overlijdensdatum
weet ik niet meer omdat ik toen nog geen website had en ik had het niet opgeschreven).
Foto heb ik ook niet meer van je.

Ook van jou weet ik niet je exacte geboortedatum, jij hoorde ook bij de 4 die ik bij een vrouw vandaan had en die niet meer reageerde op de mail en bellen. Ik had je al zwanger gekocht en je werd maar dikker en dikker, volgens mij had je een hoop kleintjes in je buik, ik gok 5 of 6. Je zwangerschap verliep gewoon normaal, maar opeens lag je op een dag dood, toen ik je vond was je al koud, je kindjes waren dus ook al dood. Ik denk dat je bent gestorven aan zwangerschapsvergiftiging, maar je zou me het eerste nestje van me stalletje geven, dus ik wist er nog niet veel van. Rust zacht lieve Emy, je hebt je kleintjes in ieder geval gezellig bij je, jij weet hoeveel.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
             hemel-1.jpg
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Broodfokkers


Ik herinner me niet veel van de plaats waar ik geboren ben.
Wel dat het er koud, vies, vochtig en donker was.
Ook herinner ik me mijn moeder. Zij was uitgeput van het elke keer
nestjes werpen. Er zat haast geen energie meer in haar lichaam.
Ze was ziek en had haast geen melk voor mij en mijn broertjes en zusjes.
Daarom stierven er al veel broertjes en zusjes van mij.
Ook mijn moeder werd steeds zieker.

De dag dat ik weg ging bij mijn moeder zit nog in mijn geheugen.
Mijn moeder was erg ziek en ik nog te klein om al afscheid van haar te nemen.
We waren nog maar 3 weken. Mijn zusje en ik werden in een box gesmeten.
De mensen die voor ons zorgden, hadden geld nodig en wij zorgden ook nog eens
voor extra rommel omdat we het hok bevuilden. Kortom, we moesten weg.
Wij beiden, we kropen dicht tegen elkaar aan.
En er was helemaal niemand om ons te troosten.

Er was nu veel te horen en te zien. Zoveel verschillende dieren,
allemaal maakten ze een ander geluid. Ook andere cavia`s had ik gezien.
Mijn zusje en ik werden in een kleine glazen bak gesmeten en daar zag ik
mensen vaak naar ons kijken, ook kleine mensjes. Sommigen waren erg lief,
anderen totaal niet. Ze tikten op het glas, daar schrokken we erg van.
We zaten de hele dag in deze kleine bak. Af en toe werden we er uit gehaald
en bekeken. Dikwijls zeiden deze mensen `ooh,wat schattig!` maar we werden
weer terug gezet en de koop ging niet door!

Mijn zusje stierf de volgende nacht, ze was zo ziek geworden. Ik legde mijn
hoofdje op haar vachtje. Zachtjes ging het leven uit haar magere lijfje.
Ik had horen vertellen dat ik nu voor een spotprijs verkocht zou worden,
want de winkel wilde geen zieke caafjes. Dus de dierenwinkel wilde van mij af.
Toen de mensen kwamen om het levenloze lichaampje van mijn zusje weg te halen
om het weg te gooien, was mijn gehuil het enige geluid dat om mijn zusje treurde.

Vandaag kwam er een familie die mij kocht, het waren hele lieve mensen.
Ze wilden mij graag hebben. Ze kochten een ruime kooi en nog andere caviaspullen.
Het kleine mensje wat bij hun was, hield mij liefdevol vast, wat hield ik van hen.
De man en vrouw zeiden dat ik een triest geval was en doopte mij Angel.
Wat hield ik veel van hen, vooral van het kleine meisje. Ze zorgde heel goed voor mij
en speelde veel met me. Ik werd vaak uit de kooi gehaald en ook vaak geknuffeld.
Ook het eten was prima; veel krachtvoer en veel verse groente. Wat was ik blij!

Vandaag ging ik naar de dierenarts. Ik had veel meegemaakt en daardoor
schurft gekregen. En ik had last van krampen door de schurft en veel pijn.
Ook had ik vele wondjes door de schurft en pijn. Ik kreeg een prikje en zalf
voor de wondjes. Ik was helemaal niet bang bij de dierenarts hoor,
want ik werd liefdevol vastgehouden door het kleine meisje.
Wel hoorde ik trieste woorden tegen mijn geliefde familie.
Ze hadden het over wat er allemaal loos met me was en over aangeboren
afwijkingen en ook over broodfokkers. Ik weet niet alles meer precies,
maar het deed pijn, vooral omdat mijn familie zo leed.
Ik begreep wel dat ik doorgefokt was en inteelt. Ik was een erg zwakke cavia,
maar gelukkig de familie hield nog steeds van mij.

Nu ben ik een paar weken verder en ik probeer een zo vrolijk mogelijke cavia
te zijn voor mijn familie. Maar het is soms zo moeilijk, ik heb nog steeds krampen.
Iedere gezonde cavia wordt groter en sterker, ik blijf klein en zwak.
Ook heb ik een abces gekregen van de schurft en dat wordt steeds groter.
Ik zie vaak pijn bij mijn familie. We gaan regelmatig naar de dierenarts
om het abces leeg te zuigen en de wondjes te verzorgen. Helaas willen ze niet helen.

Helaas was mijn abces later thuis opengesprongen en omdat ik erg zwak was,
wilde ik ook niet meer eten. Alles deed pijn, ook mijn lieve familie geloofde
niet meer in een goede afloop. Maar weer naar de dierenarts, zachtjes werd ik
in een reisboxje gelegd. Iedereen was zo triest. Ik was altijd zo lief en braaf geweest,
dit had ik toch niet verdiend?

Mijn kleine meisje had tranen in haar ogen bij de dierenarts.
Ze hield me vast en ik likte zachtjes haar vingers, mijn uiting van liefde.
Zelfs de dierenarts was droevig, want ook hij kon niets meer voor mij doen,
ik was te verzwakt. Hij had van alles geprobeerd, meer kon hij niet.
De tafel van de dierenarts was koud. De mensen aaiden en streelden mij,
ik kon hun liefde voelen. Ooh, was ik maar gezond, dan hadden zij nu geen verdriet.

Zachtjes likte ik nogmaals het meisje haar vingers. De dierenarts gaf me een prikje,
ik voelde geen pijn meer. Ik lig heerlijk in de armen van mijn kleine meisje.
Ik had een vredig gevoel, zacht begin ik te belanden in een droomwereld.
Ik zie mijn moeder weer en mijn broertjes en zusjes. Zij vertellen mij dat er in
deze wereld geen pijn is. Ik neem afscheid van mijn dierbare familie en zal altijd
van hun blijven houden. Ik had zo gehoopt op wat mooie jaren bij hun,
maar helaas mocht het niet zo zijn. Ik heb hun vaak horen vertellen over cavia`s van
broodfokkers. Gelukkig is de pijn nu weg. Kon ik het maar veranderen,
dan had ik mijn familie nog kunnen plezieren.
Het zal wel heel lang duren voordat ik hen weer terug zie!



Stop broodfokkers!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~